Zapewnienie bezpieczeństwa – tym hasłem kierował się Transcend przy wprowadzaniu na rynek nowej pamięci flash. JetFlash 200 szyfrowany jest 256-biotwym kluczem AES, a nad wszystkimi funkcjami czuwa dołączone do pendrive’a oprogramowanie SecureDrive.
Gracze na całym świecie już od blisko trzech tygodni nie mogą korzystać z usługi PlayStation Network. Krajanie którego państwa odczuwają to najdotkliwiej? Naturalnie tego, które ma największa liczbę kont. I w tym momencie na myśl przychodzi Japonia, ale to wcale nie tam jest zarejestrowana największa liczba użytkowników.
Mimo, że Ustawa nie zawiera definicji udostępniania danych osobowych, jest ono jedną z operacji wykonywanych na danych osobowych w ramach ich przetwarzania (art. 7 pkt 2 Ustawy). Konfrontując udostępnianie z powierzeniem przetwarzania danych osobowych (art. 31 Ustawy) – można przyjąć, że osoba trzecia otrzymując dane osobowe od administratora tych danych w drodze ich udostępnienia, sama staje się ich administratorem. Nie oznacza to jednak, że dotychczasowy administrator przestaje nim być i traci swoje uprawnienia. W rezultacie udostępnienia dochodzi bowiem do nabycia uprawnień administratora danych (decyduje o celach i środkach przetwarzania danych osobowych – art. 7 pkt 4 Ustawy) przez kolejny podmiot.
W świetle przepisów, które weszły w życie, nasuwa się pytanie: w jaki sposób można dane osobowe udostępnić i kiedy ich przetwarzanie nie będzie naruszać przepisów Ustawy?
Do tej pory ustawodawca przewidywał udostępnienie danych osobowych osobom lub podmiotom uprawnionym do ich otrzymania na mocy przepisów prawa (np. Policji lub Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego). Dane mogły zostać udostępnione również innym osobom i podmiotom, ale musiały one w sposób wiarygodny uzasadnić potrzebę ich posiadania. Udostępnienie danych nie mogło jednak naruszać praw i wolności osoby, której dane dotyczyły. Dotychczasowe przepisy wyraźnie wskazywały ponadto, że udostępnione dane osobowe można wykorzystać wyłącznie zgodnie z przeznaczeniem, dla którego je udostępniono, a samo udostępnienie następowało (co do zasady) na pisemny i umotywowany wniosek.
W wyniku wejścia w życie nowych przepisów powstała luka prawna w zakresie zasad udostępniania danych osobowych, w tym określenia podstawy udostępnienia danych. Określenie zasad udostępnienia na gruncie zmienionych przepisów jest o tyle ważne, że nowelizacja utrzymała w mocy art. 51 Ustawy, który wprowadza sankcję karną za udostępnienie danych osobom nieupoważnionym przez podmiot administrujący zbiorem danych lub podmiot zobowiązany do ochrony danych osobowych (a zatem także przez administratora danych osobowych). Biorąc pod uwagę powyższy stan rzeczy nie ulega wątpliwości, że na potrzeby oceny, czy udostępnienie oraz przetwarzanie udostępnionych danych osobowych jest dopuszczalne, w stanie prawnym po nowelizacji zastosowanie znajdzie przepis art. 23 Ustawy. Podmiot, któremu administrator udostępnił dane osobowe, będzie mógł je zatem przetwarzać miedzy innymi: na podstawie zgody osoby, której dane dotyczą; dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów przez siebie realizowanych (np. marketing bezpośredni własnych produktów lub usług), czy w celu realizacji umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą.
Wskutek uchylenia regulacji ustawowej określającej podstawę udostępnienia danych osobowych (pisemny wniosek), niejasne jest, jakie czynności powinien podjąć podmiot, który zamierza udostępnić dane. Wobec braku wymagań przewidzianych w Ustawie, zasadnym wydaje się postawienie tezy, iż może to nastąpić przede wszystkim na podstawie umowy. Sporządzając taką umowę należy jednak ocenić, czy udostępnienie danych jest dopuszczalne (w oparciu o art. 23 Ustawy). Pomimo braku wymagań konstrukcyjnych, umowa o udostępnienie danych powinna z pewnością zawierać określenie danych, które podlegają udostępnieniu (np. poprzez wskazanie zbioru, w którym są zgromadzone). Mając na uwadze dotychczasową treść art. 29, wspomniana umowa powinna wskazywać też przeznaczenie (cel), dla którego udostępnienie następuje. Nic również nie stoi na przeszkodzie, aby w umowie określony został również sposób udostępnienia (przekazania) danych pomiędzy stronami umowy. Analizując podstawę udostępnienia, nie sposób odmówić dopuszczalności udostępnienia danych osobowych także na wniosek, skoro dotychczas podstawie było to możliwe.
Od 7 marca br. podstawą do żądania udostępnienia danych osobowych składanego przez podmiot inny niż uprawniony do ich otrzymania na podstawie przepisów prawa, będzie art. 23 ust. 1 pkt 5 Ustawy. Oznacza to, że udostępnienie danych na żądanie takiego podmiotu będzie mogło dojść do skutku, gdy będzie to niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych przez podmiot udostępniający dane lub podmiot, któremu dane są przekazywane.
Ważne jest jednak (pomimo uchylenia art. 29 Ustawy), aby czynności składające się na udostępnienie danych nie naruszały praw i wolności osób, których udostępniane dane dotyczą. Dlatego też, niezależnie od zastosowanej podstawy udostępnienia, zasadnym byłoby potwierdzenie faktu i warunków udostępnienia danych na piśmie. Pozwoli to bowiem łatwo zweryfikować i wykazać prawidłowość udostępnienia danych, w tym jego dopuszczalność oraz określić, czy wskutek udostępnienia doszło do naruszenia praw i wolności osób, których dane dotyczą.
Należy także wskazać, że mimo uchylenia art. 29, dane osobowe będą podlegać w dalszym ciągu udostępnianiu osobom lub podmiotom upoważnionym do ich otrzymania na podstawie regulacji zawartych w przepisach szczególnych.
Udostępniając dane osobowe, warto pamiętać, że administrator (zarówno udostępniający dane, jak i ten, który dane otrzymuje) jest zobowiązany wypełniać liczne obowiązki opisane Ustawą i dotyczące ochrony przetwarzanych danych osobowych. Jednym z podstawowych obowiązków jest zastosowanie odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych zapewniających ochronę danych, odpowiednią do zagrożeń (art. 36-39a Ustawy). Z uwagi na ten wymóg, podmiot otrzymujący dane osobowe w drodze udostępnienia, powinien zastosować opisane środki jeszcze przed ich faktycznym otrzymaniem, tak by zapewnić im odpowiednią ochronę. Spełnienie tego wymogu przez nowego administratora (jak i innych obowiązków) powinno być również, w miarę możliwości, zweryfikowane przez dotychczasowego administratora jeszcze przed udostępnieniem.
Podsumowując można wskazać, że w związku z brakiem regulacji dotyczącej zasad udostępnienia danych osobowych, a nawet samej definicji ustawowej udostępniania, od chwili wejścia w życie nowych przepisów podjęcie działań związanych z udostępnieniem danych osobowych wymagać będzie szczególnej staranności. By przeprowadzić je bez naruszenia przepisów prawa, podmiot udostępniający dane osobowe zobowiązany będzie dokładnie przeanalizować przepisy Ustawy w zakresie udostępnienia. Wobec uchylenia art. 29 Ustawy nie będzie to łatwe zadanie. Ustalenie w jaki sposób dane mogą zostać udostępnione i jakie przesłanki winny być spełnione, aby udostępnienie było prawnie dopuszczalne, wymagać będzie bowiem głębszej interpretacji przepisów.
źródło: Nowe przepisy zmieniły zasady udostępniania danych osobowych
<img src="http://www.chip.pl/images/logotypy/auroranighlybetalogos.png/image_thumb" align="left" hspace="10" />
Mozilla wprowadza nowy kanał rozwoju Firefoksa pod nazwą Aurora, aby przyspieszyć cykl rozwojowy swojej przeglądarki. Dzięki temu użytkownicy szybciej uzyskają nowe funkcje, usprawnienia z zakresu wydajności, stabilności oraz aktualizacje bezpieczeństwa.
<img src="http://www.chip.pl/images/ludzie/premierdonaldtusk.jpg/image_thumb" align="left" hspace="10" />
Skutkiem rozmów premiera z przedstawicielami branży internetowej i organizacji pozarządowych było wyznaczenie Michała Boniego jako nieformalnego pełnomocnika ds. społeczeństwa informatycznego a także obietnica dostępu do rządowych dokumentów i data kolejnego spotkania.
Sprzedaż, która trwale rośnie to skumulowany efekt szeregu działań. Wiele firm popełnia błąd, tracąc pozyskanych już klientów. Jeżeli utrzymamy pozyskanych wcześniej klientów na niezmiennym poziomie, a zdobędziemy chociaż kilku nowych – sprzedaż musi wzrosnąć.
Sprawdzaj, monitoruj i aktualizuj swój system. Nie zadowalaj się tym, co jest, bo zawsze może być lepiej. Dostosowuj go do zmieniającego się rynku i konkurencji. Organizacja musi się dopasowywać do rynku, musi być „przewietrzana”.
Nie przywiązuj się do starych metod. Te które dziś świetnie się sprawdzają już za rok mogą okazać się nieskuteczne. Wciąż testuj nowe sposoby dotarcia do klienta, jego obsługi i budowania relacji. Próbuj, działaj i wyciągaj wnioski – a zawsze będziesz o kilka kroków przed konkurencją! Wymieniajcie doświadczenia w zespole, mówcie sobie nawzajem, co jest skuteczne.
Wokół wciąż pojawiają się szanse. Żeby je wykorzystać powinieneś wiedzieć co dzieje się w branży i na twoich rynkach. Trzeba korzystać ze spotkań, targów, konferencji, szkoleń, seminariów, uroczystości i innych wydarzeń . Również sprzedawcy niech będą „na czasie” i podpowiadają Ci nowe rozwiązania na to, jak lepiej dotrzeć do klientów.
Uważne słuchanie klientów czyni cuda! Klient czuje się ważny, zaopiekowany, dostrzeżony i bezpieczny. Wtedy będzie chciał współpracować z tobą. Potrzeby i upodobania klientów zmieniają się. Jeśli produkt nie zmienia się razem z nimi, wkrótce nikt nie będzie chciał go kupić… A jeśli się zmienia „na życzenie klienta” – cementujesz więź ze stałymi klientami, jednocześnie wciąż sięgając po nowych.
Silne, długofalowe relacje z klientami są bardzo cenne. Z nich wyrasta przywiązanie, lojalność, przyjaźń. Poczucie bezpieczeństwa – że nie zostanę oszukany, że jakość jest wysoka, że terminy będą dotrzymane, że nic nie będzie ukrywane, że otrzymam fachową poradę, że wszystko idzie łatwo, gładko i w sympatycznej atmosferze – spowoduje, że klient będzie odporniejszy na ataki konkurencji. Więcej: klient powie mi o działaniach konkurencji i będę mógł się przygotować, by je zneutralizować. Relacje procentują.
Podobnie sytuacja wygląda z aluzjami. Można je usłyszeć w każdych warunkach i miejscu. Aluzje pełnią rolę zaczepki rozpoczęcia rozmowy lub chyba najczęściej krytyki.
Dlatego też warto wiedzieć jak sobie radzić. W tym artykule przywołam kilka przykładowych sytuacji trudnych i przedstawię kilka narzędzi radzenia sobie z „trudnymi pytaniami” i aluzjami. A Ciebie czytelniku zapraszam do wypróbowania poniższych narzędzi. Może będą Ci one przydatne.
Artykuł ten to przedstawienie problemu w pigułce. Aby dokładnie opracować temat należy poświecić dużo więcej czasu. Najlepiej pójść na szkolenie poświęcone jednemu z typów trudnych sytuacji.
Analizując dostępną mi literaturę i informacje zawarte w sieci wywnioskowałam, że według ludzi:
W pracy
W życiu prywatnym
Pozornie ogólnych komunikatów. I są skierowane niby do wszystkich lub do jakiejś przypadkowej osoby. Przykładem może być rozmowa dwóch ciotek siedzących obok młodego człowieka pracującego na kierowniczym stanowisku w korporacji. Jedna z ciotek zwracając się do drugiej ciotki wypowiada dość głośno taki oto komunikat: „Wiesz Hela, w dzisiejszych czasach młodzi ludzie pracujący w korporacji na kierowniczych stanowiskach przypominają członków sekty. Wszystko oddają tej organizacji. Rezygnują z życia prywatnego i pozbywają się ludzkich odruchów”
Niezależnie czy reagujesz na trudne pytanie czy na aluzje nie chowaj głowy w piasek, dąż do konfrontacji i pozostań sobą. Ale reagując nie krzywdź innych. Oczywiście z tym pozostawaniem sobą nie przesadzaj. Jeżeli jesteś z natury zrzędą, powstrzymaj się z marudzeniem. Zamiast tego, jeśli możesz, wykorzystaj swoich sprzymierzeńców do pomocy. Zachowaj pozytywne myślenie i dobre zdanie o innych.
Pytania o plany rodzinne, poglądy polityczne, czy religijne to pytania niezgodne z prawem. Na każde z tych pytań możesz wbrew sobie i swoim poglądom szczerze odpowiedzieć lekceważąc legalność pytania. Możesz też odpowiedzieć unikając konfrontacji „„Wolałbym teraz nie odpowiadać na to pytanie” lub w milczeniu czekać na następne pytanie. Ewentualnie podniesionym tonem powiedzieć „To niezgodne z prawem, nie może mnie pan/pani o to pytać”. W każdej z powyższych sytuacji osoba rekrutująca nie dostanie odpowiedzi. A Ty po takiej wymianie zdań poczujesz dyskomfort. Ewentualny dyskomfort może wynikać z tego, że zrobiłeś coś wbrew swoim poglądom, że schowałeś głowę w piasek uciekając z interakcji, lub, dlatego że zachowałeś się agresywnie mówiąc podniesionym tonem i oskarżając (w domyśle), że osoba rekrutująca działa wbrew prawu. Moim zdaniem każda z tych metod jest nieskuteczna. I obydwie strony mogą czuć niesmak.
Zamiast tego proponuje metody oparte na bezpośredniej konfrontacji, poczuciu własnej wartości i szacunku do drugiej osoby. Można na przykład odpowiedzieć: „Nie jestem pewna, w jaki sposób wiąże się to z moją zdolnością do wykonywania właśnie tej pracy. Czy mógłby mi Pan to wyjaśnić?”. Gdy usłyszymy uzasadnienie możemy reagować na konkretne argumenty. Możemy udzielić odpowiedzi lub odmówić. Efekt odmowy po okazaniu zainteresowania przyczyną jest bardziej skuteczne.
Jeżeli czujesz, że pytanie o założenie rodziny ma charakter dyskryminujący. A uzasadnienie nie przekonuje Cię, możesz odmówić odpowiedzi. Gdy masz lub planujesz dzieci możesz też powiedzieć Tak, planuje/mam dzieci. A następnie dodać “To jest pytanie osobiste, nie jestem zobowiązana do odpowiadania na takie pytania.” Słyszałam, że jeden z rekrutujących po usłyszeniu takiej odpowiedzi natychmiast przeprosił za pytanie i przeszedł do kolejnego. Jeżeli masz na to ochotę możesz też zażartować: „Czy posiadanie dzieci jest warunkiem zatrudnienia?”.
Odpowiedzi na pytania o poglądy polityczne wiążą się często daleko posunięte wnioski wyciągane przez rozmówcę, co do twojego poglądu na życie, charakteru przekonań, a co za tym idzie również wnioski dotyczące postaw i zachowań. Jeżeli słuchając uzasadnienia pytania dowiadujesz się, że o to chodzi rozmówcy, jeżeli stanowisko o które się ubiegasz nie jest uwarunkowane politycznie i nie jesteś zagorzałym wyznawcą systemu wartości danej partii, najlepiej zareaguj zgodnie ze sobą. Możesz powiedzieć coś w stylu: “Nie identyfikuję się w sposób zdecydowany z żadną z opcji politycznych”, lub “Zawsze udaje mi się oddzielić moje poglądy polityczne od spraw zawodowych”. Analogiczną reakcję proponuje w przypadku wiary i stanu zdrowia.
Pozostań też sobą, gdy usłyszysz pytanie o to jak widzisz siebie za 5 lub 10 lat. Lepiej będzie dla Ciebie i dla innych, gdy będziecie w firmie wzajemnie rozumieli i szanowali.
A w sytuacji, gdy podczas rozmów o projekcie słyszysz zapytanie o cenę to nie odpowiadaj od razu. Daj szansę sobie i swojemu rozmówcy sprawdzenia czy wzajemnie się potrzebujecie. Czy twoja usługa, twój produkt zaspakaja potrzeby klienta. Daj szansę poznać zalety tego, co proponujesz.
Gdy już przejdziesz do oferty cenowej wymień, co obejmuje usługa i podsumuj korzyści, jakie klient będzie miał dzięki temu, co oferujesz. A następnie stanowczo i bez lęku powiedz ile wynosi twoje wynagrodzenie. Oczywiście zawsze zostawiając furtkę do negocjacji. Możesz też po prezentacji swojej oferty zapytać się, jaki budżet ma klient lub jaką zapłatę proponuje za tego typu usługę/ produkt.
Podobnie konkretny, stanowczy, ale skłonny do negocjacji bądź, gdy omawiasz termin realizacji produktu. Zaprezentuj harmonogram działań i wyznacz ścieżkę krytyczną tym samym uzasadniając proponowany termin realizacji projektu. Podczas negocjacji terminu postaraj się postawić klienta po swojej stronie. Razem „usiądźcie”, a po drugiej stronie postawcie problem. Problem, który wspólnymi siłami rozwiążecie. Gdy jednak usłyszysz propozycje, którą nie chcesz lub nie jesteś w stanie zrealizować, powiedz to swojemu rozmówcy. W sposób kulturalny odmów mu. Uzasadnij swoje stanowisko, możesz zaproponować alternatywne wyjście. Swoją odmowę możesz poprzedzić zwrotem „przykro mi, ale….” „obawiam się, że może panu/pani popsuć to plany, ale…”
Jeżeli mówisz cos na temat swojej przeszłości, zawsze mów dobrze. Nie obgaduj. Gdy źle wyrażasz się o poprzednich partnerach lub partnerkach dajesz o sobie świadectwo, ze nie stać Cię na nic lepszego. Oczywiście możesz wyrażać swoja opinię, ze coś Ci odpowiadało, a coś nie. Najlepiej uzasadniając swoją wypowiedź, jednocześnie powstrzymując się od oceniania i mówienie o kimś w sposób negatywny. Możesz opisać sytuacje i emocje, jakie ona wywołała. Ale nie stosuj epitetów. Z każdego doświadczenia można cos wartościowego wynieść. Te dobre rzeczy trzeba tylko znaleźć i o nich mówić.
Tak jak nie należy myśleć i mówić źle o innych, tak nie można źle myśleć i mówić o sobie. Wszyscy mamy swoje umiejętności, osiągnięcia i zalety, wystarczy je tylko obiektywnie opisać. Ponieważ jesteśmy wartościowymi jednostkami to nawet w sytuacjach trudnych powinniśmy pozostać sobą.
Gdy podczas rodzinnej imprezy samotna osoba słyszy powtarzające się pytanie, dlaczego nadal jest sama, czy wie, że już nie jest najmłodsza i coraz trudniej będzie jej znaleźć swoją drugą połówkę, nie warto chować głowę w piasek. To, jak się czujesz wśród innych, zależy tak naprawdę tylko od ciebie. Jeśli sama nie akceptujesz swojej sytuacji, wstydzisz się swojej samotności i masz z tego powodu kompleksy, ludzie to wyczuwają i wykorzystują. Dlatego nie zachowuj się tak, jakby to był dla ciebie koniec świata. Nie wmawiaj sobie, że prześladuje cię pech, że jesteś przegrana, nieszczęśliwa czy mniej wartościowa. Spróbuj sama odnaleźć się w swojej samotności, znajdź jej plusy (masz czas dla siebie, jesteś niezależna), a przestaną cię boleć nietaktowne uwagi i złośliwe uśmieszki. Pamiętaj: każdy człowiek ma prawo do radości, zabawy i korzystania z życia, a to, czy z partnerem, czy nie, jest absolutnie bez znaczenia. A na pytania o twoją sytuację odpowiadaj zgodnie z tym, co myślisz, ale nie atakując innych. Nie odbijaj piłeczki i nie bądź złośliwa. Jeżeli sprawiło Ci przykrość czyjeś pytanie, powiedz mu o tym. Jeżeli nie chcesz rozmawiać o swoim życiu prywatnym, poinformuj w sposób łagodny, stanowczy i bez lęku swojego rozmówcę. Możesz odmówić kontynuowania rozmowy. Z szacunku do drugiej osoby warto uzasadnić swoją decyzje. Jeżeli twój rozmówca nie zaakceptował twojej rozmowy i nadal naciska, grzecznie i stanowczo powtórz odmowę wraz z uzasadnienie. Jeżeli nadal naciska powiedź, powiedz co zrobisz jeżeli nie zaprzestanie swojego zachowania. Jak dalej nie zatrzymasz namolną osobę, zrób co obiecałaś/łeś. Jeżeli zaś masz ochotę wyjaśnić sytuację, opowiedz konkretnie, co się stało, dlaczego i jakie emocje temu towarzyszą.
Podobne zachowanie jest polecane, gdy twój rozmówca wypytuje o twoje plany zostania rodzicem lub znalezienia pracy. Powyższe narzędzie może być przydatne, gdy jesteś ofiarą pytań dotyczących bolesnego tematu. Powinnaś nauczyć się mówić głośno, kiedy jest Ci źle. Nie udawać, nie odpowiadać ze dobrze, kiedy wszystko w Tobie krzyczy ze dobrze wcale nie jest. Może wtedy najbliżsi wykażą się większa empatia, dadzą Ci czas na oswojenie się z tym, co Cię spotkało, będą bardziej wyrozumiali. To może mieć szczególne znaczenie, gdy przeżyłaś/łeś traumę, doświadczyłaś najsilniejszego stresu jaki istnieje, utraciłaś/łeś bliska osobę, może nawet dziecko, a szczęście innych osób i trudne pytania szczególnie mocno bolą.
A gdy usłyszysz aluzje taką jak opisałam na początku tego tekstu dąż do konfrontacji i zareaguj z zachowaniem szacunku do siebie i do innych.
Opisując krytykę aluzyjną przywołałam taką sytuację: Rozmowa dwóch ciotek siedzących obok młodego człowieka pracującego na kierowniczym stanowisku w korporacji. Jedna z ciotek zwracając się do drugiej ciotki wypowiada dość głośno taki oto komunikat: „Wiesz Hela, w dzisiejszych czasach młodzi ludzie pracujący w korporacji na kierowniczych stanowiskach przypominają członków sekty. Wszystko oddają tej organizacji. Rezygnują z życia prywatnego i pozbywają się ludzkich odruchów”
Gdybyś znalazł/a się w takiej sytuacji, jakbyś zareagował/a? Czy może udawał/a byś, że nie słyszysz tej oceny?
Komunikat aluzyjny pozornie nie ma adresata i na tym polega jej funkcja manipulacyjna. Wiele osób poddaje się tej manipulacji i udaje, że jej to nie dotyczy. Zaś właściwa reakcja, zgodna z zasadami asertywności wypowiedź umieszcza w „świetle jupiterów”. Należy dążyć do konfrontacji wprost. Po usłyszeniu powyższego komunikatu zgodnie z zasadami asertywności, należy:
Praktyczne zastosowanie tej metody, podobnie jak wszystkie poprzednie narzędzia można przećwiczyć na szkoleniach, pod czujnym okiem trenera. Ja na tym zakończę mój wywód. I tak rozpisałam się nadmiernie.
Pozdrawiam i życzę powodzenia w radzeniu sobie z trudnymi sytuacjami w życiu zawodowym i prywatnym. Szczególnie podczas zbliżających się świąt.
Już jutro przekonamy się, czy Nvidia z GeForcem GTX 590 zdoła odebrać Radeonowi HD 6990 palmę pierwszeństwa w dziedzinie najwydajniejszej karty graficznej na rynku. Jeśli już dzisiaj chcesz się dowiedzieć, jak karta może wyglądać, to w dalszej części tekstu prezentujemy zdjęcia tego modelu w wersji od firmy Asus (wraz ze specyfikacją).
<img src="http://www.chip.pl/images/logotypy/c3_banner_2011_02.jpg/image_thumb" align="left" hspace="10" />
W ramach projektu ICE, Departament Bezpieczeństwa Narodowego Stanów Zjednoczonych zamknął ogromną liczbę witryn, oskarżonych o dystrybucję dziecięcej pornografii. Wiele było jednak niewinnych.
<img src="http://www.chip.pl/images/ludzie/smithmikegerman.jpg/image_thumb" align="left" hspace="10" />
Mike German, który przepracował 16 lat w FBI, a obecnie jest doradcą ACLU w Departamencie Bezpieczeństwa Narodowego, był szokująco szczery w wywiadzie udzielonym dla Network World.